De IRU-resolutie roept de regeringen op om het wegvervoer te erkennen als een strategisch domein van de economische activiteit, onderhevig aan bekwaamheidstekorten, en om alle mogelijke maatregelen te treffen om de werkgelegenheid in de sector te ondersteunen. De IRU stelt onder meer voor om het imago van de sector en zijn werkgelegenheidsmogelijkheden te promoten en de in de
wetgeving voorziene administratieve en fiscale lasten te verlichten. De IRU denkt in dit verband bijvoorbeeld aan de EU-richtlijn inzake de opleiding van chauffeurs. Verder moet de nadruk worden gelegd op de intrede van nationale werkzoekenden in het beroep, met steun van de overheid.
De kwetsbaarheid van het wegvervoer voor een chauffeursschaarste is wellicht te wijten aan systematische problemen zoals het ‘opraken' van gekwalificeerd personeel.
Volgens de IRU spelen ook andere factoren een rol, zoals bijvoorbeeld de complexiteit van de technische en reglementaire eisen en de vaak 'onterechte ontwaarding van het imago die gepaard gaat met de dreiging van een demografisch onevenwicht'. De
sector kampt met een groot tekort aan kandidaten die de fakkel kunnen overnemen van een groot deel van de chauffeurs die de pensioengerechtigde leeftijd naderen. De IRU vraagt aan de regeringen om de diploma's en certificaten van officiële opleidingsinstituten te erkennen, net als die van de Academie. 'Dit zou bijdragen tot
de vorming van een internationale elite van chauffeurs met uitstekende
vaardigheden', argumenteert de Unie.
Maar opleiding is niet het enige dat de IRU na aan het hart ligt, aangezien ze ook de arbeidsvoorwaarden aankaart en de beveiligde truckparkings, die verouderd, moeilijk te vinden en te beperkt in aantal zijn. De IRU-resolutie roept de verenigingen
en transportondernemingen ook op om hun activiteiten inzake rekrutering en imagoverbetering voort te zetten, hun actieterrein uit te breiden en hun rekruterings- en opleidingsstrategieën zorgvuldig te plannen. 'Met de hulp van de regeringen moeten we de basis leggen voor duurzame arbeidskrachten die op lange termijn tegemoet
kunnen komen aan de behoeften van de maatschappij op het vlak van mobiliteit van personen en goederen. Als we hierin niet slagen dan zal dit zijn weerslag hebben op onze sector en de economie in haar geheel', aldus Lacny.
